Αδελφοποιήσεις

Ο Δήμος Κυθήρων έχει αδελφοποιηθεί ή πρόκειται να ολοκληρώσει τις διαδικασίες αδελφοποίησης με τους παρακάτω Δήμους:

Η πρώτη αδελφοποίηση που πραγματοποίησε ο Δήμος Κυθήρων. Ξεκίνησε πριν την δημιουργία του Δήμου Κυθήρων, (1999), από την πρώην Κοινότητα Καραβά Κυθήρων.
Τη Δευτέρα 20 Αυγούστου 2012, πραγματοποιήθηκε η επίσημη αδελφοποίηση του Δήμου Κυθήρων με το Δήμο Καραβά της Κύπρου. Η σεμνή τελετή έλαβε χώρα στο Δημαρχείο Κυθήρων στη 1 το μεσημέρι.
Το Δήμο Κυθήρων εκπροσώπησαν ο Δήμαρχος Κυθήρων κ. Θεόδωρος Κουκούλης, οι Αντιδήμαρχοι, Δημοτικοί Σύμβουλοι της πλειοψηφίας, αλλά και της μείζονος αντιπολίτευσης και ο πρόεδρος της τοπικής κοινότητας Καραβά Κυθήρων κ. Γιώργος Τσάκος.
Επίσης παρών ήταν και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κυθήρων και Αντικυθήρων κ. Σεραφείμ. Το Δήμο Καραβά της Κύπρου εκπροσώπησαν, ο Δήμαρχος Ιωάννης Παπαϊωάννου, ένας Δημοτικός Σύμβουλος, δεκαμελής αντιπροσωπεία της νεολαίας Καραβά και άλλα άτομα από την Κύπρο. Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν επίσης και πολλοί Κυθήριοι.
Το λόγο πήραν πρώτοι, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Κυθήρων κ. Βέζος Λάζαρος και ο Δήμαρχος Κυθήρων κ. Κουκούλης Θεόδωρος, οι οποίοι καλωσόρισαν την αποστολή από την Κύπρο και ο κ. Κουκούλης μίλησε για τη σημαντικότητα και το ιστορικό αυτής της αδελφοποίησης αλλά και για την παράνομη κατοχή της μισής Κύπρου μετά το 1974 και τον διωγμό των Ελληνοκυπρίων.
Στη συνέχεια το λόγο πήρε ο Δήμαρχος του Καραβά της Κύπρου, κ. Παπαϊωάννου, ο οποίος με τη σειρά του ευχαρίστησε για τη φιλοξενία και μίλησε και αυτός για τη σημασία και την προσπάθεια αυτής της αδελφοποίησης αλλά και για τον ξεριζωμό που βιώνουν οι δημότες του Καραβά της Κύπρου από τα τραγικά γεγονότα του 1974 και το διωγμό τους από την ιδιαίτερή τους πατρίδα. Στη συνέχεια, υπογράφηκαν τα πρωτόκολλα αδελφοποίησης, έγινε η εθιμοτυπική ανταλλαγή δώρων και η εκδήλωση έκλεισε με τις καθιερωμένες φωτογραφίες και κεράσματα.

Μετά το 2012 πραγματοποιούνται κάθε χρόνο εκδηλώσεις στα Κύθηρα και την Κύπρο μεταξύ των Δήμων.

 

Δείτε το σχετικό βίντεο της εκδήλωσης

Λίγα χρόνια μετά το τέλος του εμφυλίου και μόλις άρχιζαν να εμφανίζονται τα πρώτα δείγματα οικονομικής σταθερότητος στη χώρα, ένας οραματιστής Κυθήριος επιχειρηματίας συνέλαβε το σχέδιο της αγοράς έκτασης για τη δημιουργία μίας συνοικίας με οικόπεδα που θα ανήκαν σε Κυθηρίους, οι οποίοι ήδη αποτελούσαν μεγάλη πληθυσμιακή ομάδα στην πρωτεύουσα με αρκετούς από αυτούς να αποτελούν επιτυχημένους επιχειρηματίες, αλλά και παράγοντες της ζωής στην Αθήνα και τον Πειραιά. Είναι γνωστό ότι τη δεκαετία του 1950 είχε γίνει «της μόδας» η αγορά εκτάσεων που τις «έκοβαν» σε οικόπεδα για αξιοποίηση, καθώς οι τιμές γρήγορα ανέβαιναν και έδιναν καλές προοπτικές υπεραξίας. Επαγγελματικές ομάδες, όπως π.χ. καφεπώλες, εκτελωνιστές, αστυνομικοί, δικαστικοί και πολλές άλλες έψαχναν να βρουν μεγάλες εκτάσεις στις εντελώς ακατοίκητες ή αραιοκατοικημένες περιοχές στη σημερινή Ηλιούπολη, Αργυρούπολη, Γλυφάδα και σε πολλές άλλες. Ο Κυθήριος οραματιστής που είδε από πολύ ενωρίς τις ευκαιρίες αυτές και σκέφτηκε μία περιοχή με συμπαγή κυθηραϊκό πληθυσμό ήταν ο έμπορος υαλικών και οικιακών ειδών στην οδό Ευριπίδου Εμμ. Μεγαλοκονόμος από τον Ποταμό. Αφού δούλεψε την ιδέα του με άλλους παράγοντες της Κυθηραϊκής παροικίας στην Αθήνα και τον Πειραιά έλαβαν γρήγορα την απόφαση για σύσταση οικοδομικού συνεταιρισμού και άρχισαν να αναζητούν κατάλληλη έκταση για αγορά.

Τελικά ο Οικοδομικός Συνεταιρισμός συνεστήθη με έδρα τον Πειραιά και έλαβε άδεια λειτουργίας από το αρμόδιο υπουργείο Εργασίας στις 28 Ιουλίου 1955, αμέσως δε εντατικοποιήθηκε η αναζήτηση κατάλληλης έκτασης για αγορά. Μετά από πολλές προσπάθειες και συζητήσεις επελέγη ανάμεσα σε 15 προταθείσες περιοχές η πωλούμενη έκταση στη θέση Τράχωνες στον Άλιμο.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδος ΚΥΘΗΡΑΪΚΗ ΔΡΑΣΙΣ της 31ης Δεκεμβρίου 1956  στις 26 Νοεμβρίου 1956 υπεγράφη μεταξύ του προέδρου του Συνεταιρισμού Εμμ. Σπ. Μεγαλοκονόμου και του πωλητού, γνωστού γιατρού και κτηματία Μαρίνου Γερουλάνου, προσύμφωνο πώλησης 273 στρεμμάτων στη θέση Τράχωνες της περιοχής Αλίμου της Κοινότητος Καλαμακίου. Έχει ενδιαφέρον η αναφορά των λόγων που οδήγησαν στην επιλογή της περιοχής, όπως τους διαβάζουμε στην εφημερίδα σε άρθρο υπογραφόμενο από τον Εμμ. Μεγαλοκονόμο:

«Η επιλογή της περιοχής εγένετο μεταξύ δεκαπεντάδος υποδειχθησών τοιούτων, επελέγη δε αύτη διότι πληροί τας προϋποθέσεις διά την οικιστικήν εγκατάστασιν των συμπατριωτών μας.

……………………………………………………………………………………………………………………………………………

Η προαγορασθείσα έκτασις εν Αλίμω της Κοινότητος Καλαμακίου πληροί πάντας τους όρους ιδρύσεως ενός προτύπου και συγχρόνου οικισμού, ευρίσκεται εις εξαιρετικήν τοποθεσίαν της Αττικής πλησίον των δύο πόλεων των Αθηνών και Πειραιώς, συνδυάζει βουνόν και θάλασσα με συγκοινωνίαν τακτικωτάτην διά λεωφορείων αυτοκινήτων, διαδρομήν θεαματικήν και μικράς διαρκείας, φθηνόν εισιτήριον, κλίμα εξαιρετικόν, έδαφος ομαλόν καλλιεργήσιμον, μη χρήζον μεγάλης δαπάνης διά την ανέγερσιν οικημάτων».

Σε διπλανές στήλες της εφημερίδος αναφέρονται συγχαρητήριες επιστολές του δικηγόρου Παν. Γ. Στάθη και του επιχειρηματία Ιω. Χ. Εφραιμίδη, σε επόμενα δε φύλλα ακολουθούν πολλές παρόμοιες επιστολές. Δεν είναι γνωστό πάντως, εάν στην απόφαση επιλογής της οικοπεδικής έκτασης στον Άλιμο, ελήφθη υπ’ όψιν εκτός από τα παραπάνω αναφερόμενα και η γειτνίαση της περιοχής με το αεροδρόμιο του Ελληνικού, το οποίο ήδη από το 1950 είχε αποκτήσει και δεύτερο διάδρομο προσγείωσης και έδινε προοπτικές ανάπτυξης στην περιοχή, ενώ μέρος της έκτασης που αγοράστηκε και  η οποία βρισκόταν ΝΑ της Λ. Αλίμου, που συνέδεε την παραλιακή λεωφόρο με τη λεωφόρο Βουλιαγμένης, βρισκόταν σε απόσταση λίγων μέτρων από τα όρια του αεροδρομίου στη Βόρεια πλευρά του.

Τα αμέσως επόμενα χρόνια έγινε διαμόρφωση της έκτασης με ισοπέδωση και χωρίστηκε η περιοχή σε οικοδομικά τετράγωνα. Το 1966 ο Συνεταιρισμός πέτυχε την ένταξη στο σχέδιο Πόλεως και ακολούθως έγινε διανομή των οικοπέδων στους δικαιούχους με κλήρωση.  Παραχωρήθηκαν από το Συνεταιρισμό τρία οικοδομικά τετράγωνα 3,5 στρ. έκαστο για την ανέγερση ναού, πνευματικού κέντρου  και σχολείου, ενώ αγοράστηκε ένας λόφος κοντά στην μετέπειτα Λεωφόρο Κυθηρίων (στις οδούς Πηγάσου και Μελισσώνος), που ονομάστηκε Λόφος Κυθηρίων και παρέμεινε αδόμητος για ψυχαγωγία των κατοίκων και χώρο πρασίνου. Ο θεμέλιος λίθος για την ανέγερση του ναού της Παναγίας Μυρτιδιώτισσας ετέθη στις 28 Σεπτεμβρίου 1986, αργότερα δε στο διπλανό οικοδομικό τετράγωνο οικοδομήθηκε το Μουσικό Σχολείο Αλίμου.

Οι πρώτες οικοδομές στην περιοχή του Συνεταιρισμού αναφέρεται ότι άρχισαν να ανεγείρονται το 1970, σήμερα δε αποτελεί πυκνοκατοικημένη περιοχή με διώροφες κατοικίες και κατοικούμενη σε μεγάλο βαθμό από κατοίκους με Κυθηραϊκή καταγωγή.

Η αδελφοποίηση αυτή βρίσκεται σε εξέλιξη από τους Δήμους και θα ολοκληρωθεί σύντομα.

Διαδικασίες:

  1. Απόφαση Δημοτικού συμβουλίου Δήμου Κυθήρων για την αδελφοποίηση,
  2. Απόφαση Δημοτικού συμβουλίου Δήμου Αλίμου για την αδελφοποίηση

 

Με μια λιτή, αλλά συγκινητική τελετή, επισημοποιήθηκε την Τετάρτη 1 Σεπτεμβρίου 2021 στο νησί των Αντικυθήρων, η αδελφοποίηση των Δήμων Κισσάμου και Κυθήρων, μετά από σχετικές αποφάσεις των 2 Δημοτικών Συμβουλίων.

Το πρωτόκολλο αδελφοποίησης υπέγραψαν στο Γραφείο της Κοινότητας Αντικυθήρων ο Δήμαρχος Κισσάμου Γεώργιος Μυλωνάκης και ο Δήμαρχος Κυθήρων και Αντικυθήρων Ευστράτιος Χαρχαλάκης.

Διαδικασίες:

  1. Απόφαση Δημοτικού συμβουλίου Δήμου Κυθήρων για την αδελφοποίηση,
  2. Απόφαση Δημοτικού συμβουλίου Δήμου Κυθήρων για την αδελφοποίηση